Scriptorium
Քավոր. հայկական պսակադրության առանցքային երաշխավորը
Հայկական ավանդույթում քավորը շատ ավելին է, քան պարզապես հարսանիքի վկա. նա սրբազան երաշխավոր է և ցմահ միջնորդ, որի կապը տարածվում է ողջ տոհմի վրա և փոխանցվում հաջորդ սերնդին։
Հայկական հարսանիքում քավորը՝ պսակադրության երաշխավորը, ոչ թե արարողակարգային վկա է, այլ սրբազան ազգակցական պաշտոն։ Ազգագրությունը նրան արձանագրում է որպես սրբություն ողջ տոհմի համար՝ ցմահ հոգևոր առաջնորդ և հակամարտություններ հարթող միջնորդ, առանց որի ընտանեկան ոչ մի կարևոր իրադարձություն տեղի չէր ունենում։ Այս դերը վերաբերում է ազգակցական կապերին և հեղինակությանը, ոչ թե նվերներին։
Այս կապը չի ավարտվում հարսանիքի հետ։ Քավորը մնում է հաստատուն կետ զույգի կյանքում, և ըստ ավանդույթի՝ նա այդ կապը փոխանցում է հաջորդ սերնդին՝ ժամանակի ընթացքում դառնալով նրանց երեխայի կնքահայրը։ Ստորև ներկայացվում է, թե որն է այս դերը, իրականում ինչ են անում քավորն ու նրա կինը արարողության ժամանակ, ինչու է այդ կապը պահպանվում հարսանիքից հետո, և թե ինչպես է այն համապատասխանում կամ չի համապատասխանում արևմտյան կնքահոր և խաչեղբոր դերերին։
Ի՞նչ է քավորը հայկական հարսանիքում
Քավորը պսակադրության երաշխավորն է, սակայն ավանդական հայկական հասարակության մեջ դա շատ ավելի մեծ նշանակություն ունի, քան պարզապես վկա լինելը։ Ազգագրական ուսումնասիրությունները արձանագրում են այս դերը որպես ընտանեկան կյանքում ամենակարևորներից մեկը. քավորը սրբազան կարգավիճակ ուներ ոչ միայն ամուսնացող զույգի, այլև ողջ տոհմի համար, և ընտանեկան ոչ մի նշանակալի իրադարձություն կամ արարողություն չէր կատարվում առանց նրա մասնակցության։ Նա ցմահ հոգևոր առաջնորդ էր և, անհրաժեշտության դեպքում, միջնորդ, որը հարթում էր ընտանեկան վեճերը. սա ազգակցական մշտական պաշտոն էր, այլ ոչ թե դեր, որը տևում էր ընդամենը մեկ կեսօր։1«Ընտանեկան ոչ մի նշանակալի իրադարձություն կամ արարողություն չէր կատարվում առանց նրա մասնակցության… Քավորը սրբություն էր ոչ միայն անմիջական ընտանիքի, այլև ողջ տոհմի համար»։ — R. A. Nahapetyan, The Kavor among the Armenians, NAS RA (arar.sci.am)։
Իրականում ի՞նչ է անում քավորը արարողության ժամանակ
Այդ օրը քավորն իր դերը կիսում է կնոջ՝ քավորկնոջ հետ։ Ըստ արձանագրված սովորույթի՝ քավորկինը հարսանեկան զգեստը գեղեցիկ տուփով տանում է հարսի տուն և օգնում նրան հագնվել, իսկ քավորն իր հերթին օգնում է փեսային հագնվել։ Երաշխավորող զույգը, ըստ էության, խորհրդանշական ավագ ազգականներն են, որոնք հարսին ու փեսային նախապատրաստում են ամուսնությանը. սա ներկայության և հոգատարության պարտականություն է, որն ամբողջությամբ ընկալվում է որպես ազգակցություն, այլ ոչ թե նվերներ տալու գործընթաց։2«Նստած մայրը (քավորկինը) հարսանեկան զգեստը նրբագեղ տուփով տանում է հարսի տուն և օգնում հարսին հագնվել… քավորն «օգնում է» փեսային հագնվել»։ — A. A. Shevtsova, Family Traditions of Armenians in the Republic of Mordovia, Izvestiya RGPU im. Gertsena (2011)։
Քավորն առանձնանում է, բայց հազիվ նկատելիորեն։ Քավորի, փեսայի և խաչեղբոր կոստյումների միակ տեսանելի տարբերությունը մյուս տղամարդ հյուրերի հագուստներից սպիտակ կրծքազարդ-ծաղիկն է՝ մեկ համեստ ծաղիկ։ Հենց այս զսպվածության մեջ է իմաստը. դերի բերած պատիվը վերաբերում է ազգակցությանն ու հեղինակությանը, որն արտահայտվում է օձիքին կրվող խորհրդանիշով, այլ ոչ թե ձեռքից ձեռք փոխանցվող որևէ նյութական արժեքով։3«Քավորի, փեսայի և խաչեղբոր կոստյումների միակ տարբերությունը մյուս տղամարդ հյուրերի հագուստներից սպիտակ կրծքազարդ-ծաղիկներն են»։ — A. A. Shevtsova, Family Traditions of Armenians in the Republic of Mordovia, Izvestiya RGPU im. Gertsena (2011)։
Ինչո՞ւ է այս կապը պահպանվում հարսանիքի օրվանից հետո
Հարսանիքի ժամանակ ստեղծված կապը նախատեսված է սերունդների միջով անցնելու համար։ Ըստ փաստագրված սովորույթի՝ ամուսնությունը երաշխավորած քավորը ժամանակի ընթացքում դառնում է զույգի երեխայի կնքահայրը՝ կնքավորը, այնպես որ նույն մարդը հարսանիքի կապը փոխանցում է հաջորդ սերնդի մկրտությանը։ Հոգևոր ազգակցության այս շարունակական հարաբերությունն ավանդույթն անվանում է քավորություն, և հենց դրա համար էլ քավորը շարունակում էր ներկա գտնվել ընտանիքի հետագա կարևոր իրադարձություններին, այլ ոչ միայն հարսանիքին։4«Երեխայի կնքահայրը դառնում է նրա ծնողների հարսանիքի նստած հայրը՝ քավորը, որն այժմ դառնում է նաև կնքավոր (կնքահայր)»։ — L. A. Agadzhanyan, The First Year of a Child's Life in an Armenian Family (Samara), Samara Scientific Herald (2016)։
Այս սերնդափոխության շրջափուլը լավագույնս ներկայացվում է որպես սփյուռքի փաստագրված սովորույթ, որն արձանագրված է մեկ գնահատված սկզբնաղբյուրում. այստեղ ոչ մի երկրորդ գնահատված սկզբնաղբյուր չի հաստատում այն, ուստի այն չպետք է ընկալվի որպես համահայկական հաստատուն կանոն։ Այն, ինչ հաստատապես վկայված է, այն ավելի լայն սկզբունքն է, որն արտահայտում է այս շրջափուլը. քավորի կապը ցմահ էր և չէր սահմանափակվում միայն հարսանիքով։
Արդյո՞ք քավորը նույնն է, ինչ արևմտյան կնքահայրը կամ խաչեղբայրը
Ոչ լիովին։ Հայկական այս ինստիտուտը համապատասխանում է կնքահոր և կնքամոր լայն քրիստոնեական ազգակցական դերերին, բայց այն ավելի ընդգրկուն է, քան դրանցից որևէ մեկը, և կառուցվածքային գիտելիքների գրաֆում չունի իր սեփական առանձնացված էությունը. այն հիմնվում է միայն ընդհանուր godfather (Q28017737) և godparent (Q223973) հասկացությունների վրա։ Խաչեղբոր հետ համեմատությունն էլ ավելի հեռու է։ Քավորը ողջ ընտանեկան հարաբերությունների սրբազան, ցմահ երաշխավորն է, այլ ոչ թե հարսանիքի օրվա ուղեկցող. այս դերը տարածվում է ողջ տոհմի վրա և փոխանցվում հաջորդ սերնդին այնպես, որը չի արտահայտվում ո՛չ «վկա», ո՛չ էլ «խաչեղբայր» եզրույթներով։5Հայկական քավորի ինստիտուտի համար Wikidata-ում առանձնացված էություն գոյություն չունի. այն համապատասխանում է միայն քրիստոնեական ազգակցության ընդհանուր էություններին՝ godfather (Q28017737) և godparent (Q223973)։ — Wikidata։
Հաճախ տրվող հարցեր
- Ի՞նչ է քավորը։
- Քավորը հայկական պսակադրության երաշխավորն է, սակայն ավանդական հասարակության մեջ դա սրբազան ազգակցական պաշտոն է, այլ ոչ պարզապես վկա։ Ազգագրությունը նրան արձանագրում է որպես սրբություն ողջ տոհմի համար՝ ցմահ հոգևոր առաջնորդ և հակամարտություններ հարթող միջնորդ, որը ներկա է ընտանեկան յուրաքանչյուր կարևոր իրադարձության։
- Ո՞րն է տարբերությունը քավորի և խաչեղբոր կամ կնքահոր միջև։
- Քավորը համապատասխանում է կնքահոր և կնքամոր լայն քրիստոնեական դերերին, բայց ավելի ընդգրկուն է, քան դրանցից որևէ մեկը, և ցմահ է. այն գիտելիքների գրաֆում չունի իր սեփական առանձնացված էությունը, այլ միայն ընդհանուր godfather և godparent հասկացությունները։ Խաչեղբոր հետ համեմատությունն էլ ավելի հեռու է. քավորը երաշխավորում է ողջ ընտանեկան հարաբերությունները սերունդների միջով, այլ ոչ միայն հարսանիքի օրը։
- Արդյո՞ք քավորը դառնում է զույգի երեխաների կնքահայրը։
- Ավանդական շրջափուլում հարսանիքի քավորը դառնում է երեխայի կնքահայրը՝ կնքավորը՝ կապը փոխանցելով հաջորդ սերնդին։ Սա արձանագրված է հայկական սփյուռքի ազգագրության մեջ՝ մեկ գնահատված սկզբնաղբյուրի հիման վրա. այն պետք է դիտարկել որպես վկայված սովորույթ, այլ ոչ թե համընդհանուր կանոն։
- Ի՞նչ է անում քավորկինը՝ քավորի կինը։
- Ըստ արձանագրված սովորույթի՝ քավորկինը հարսանեկան զգեստը գեղեցիկ տուփով տանում է հարսի տուն և օգնում հարսին հագնվել, մինչդեռ քավորն օգնում է փեսային հագնվել։ Երաշխավորող զույգը հանդես է գալիս որպես խորհրդանշական ավագ ազգականներ, որոնք նախապատրաստում են հարսին ու փեսային։